Archive for the 'Διεθνή' Category

06
Ιαν.
11

Δημοκρατικά δικαιώματα και Wikileaks

«Ο ιδρυτής του Wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ θα είναι πολύ τυχερός αν παραμείνει ζωντανός. Οι φανατικοί κραυγάζουν εναντίον του».[1]

Belfast Telegraph

Η δραματική αυτή διατύπωση από τη (βορειο)ιρλανδέζικη συντηρητική εφημερίδα περιγράφει με περιεκτικό τρόπο τον κίνδυνο που διατρέχουν σήμερα στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες τα δημοκρατικά δικαιώματα. Η άρχουσα τάξη, οι πολιτικοί της διαχειριστές και οι βαρόνοι των ΜΜΕ έχουν βάλει ως στόχο το δραστικό περιορισμό δημοκρατικών ελευθεριών που έχουν κατακτηθεί με το αίμα των εργαζομένων.

Οι «φανατικοί» που αναφέρει η Belfast Telegraph δεν είναι άλλοι από το επίσημο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο. Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί (με προεξάρχουσα την Σάρα Πέιλιν) ζητούν χωρίς περιστροφές τη δολοφονία από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ του Ασάνζ και όσων σχετίζονται με τις αποκαλύψεις του Wikileaks. Ο πρώην προεδρικός υποψήφιος Mike Huckabee δήλωσε ότι όποιος διέρρευσε τις πληροφορίες στο Wikileaks θα πρέπει να δικαστεί για προδοσία και να εκτελεστεί.

Τη μαζική προπαγάνδα της δολοφονικής εκστρατείας κατά του Ασάνζ ενορχηστρώνουν μεγαλοδημοσιογράφοι και ΜΜΕ. Τα περισσότερα ΜΜΕ στις ΗΠΑ είτε σιωπούν είτε συντάσσονται ανοικτά με τους πολιτικούς και των δυο κομμάτων εξουσίας για τη δικαστική δίωξη (και εμμέσως ή ευθέως για τη δολοφονία) του Ασάνζ. Ο William Kristol, συντάκτης του Fox News, έγραψε στην Weekly Standard ότι θα πρέπει η CIA να «εξουδετερώσει» τον ιδρυτή του Wikileaks.[2] Στην Washington Times εμφανίστηκε άρθρο στο οποίο υπήρχε φωτογραφία του Ασάνζ με την επιγραφή «Καταζητείται ζωντανός ή νεκρός». Ο συντάκτης του άρθρου γράφει μεταξύ άλλων:

«Ο Τζούλιαν Ασάνζ αποτελεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Ενθαρρύνει και υποβοηθά τρομοκράτες στον πόλεμό τους κατά της Αμερικής. Η κυβέρνηση θα πρέπει να επιλύσει αυτό το πρόβλημα -αποτελεσματικά και δια παντός».[3] Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Δημοκρατικά δικαιώματα και Wikileaks’

20
Οκτ.
10

Μαρτυρίες από την ταξική πάλη στη Γαλλία

Οι δύο περιγραφές της εξέλιξης του απεργιακού κινήματος στη Γαλλία, από τον συνδικαλιστή των διυλιστηρίων (είναι ο ίδιος που κάνει και την περιγραφή που δημοσιεύσαμε χθες), έφτασαν σε μας χωρίς να αναγράφουν την ακριβή ώρα της συγγραφής τους. Καταλαβαίνουμε όμως ότι έχουν γραφτεί μάλλον με διαφορά αρκετών ωρών, από το βράδυ της Τρίτης, έως το βράδυ της Τετάρτης (περίπου μ’ αυτή τη χρονική διαφορά έφτασαν και σε μας). Δημοσιεύουμε και αυτά τα δύο κείμενα, τα οποία αποτελούν αποτελούν συγκλονιστικές μαρτυρίες της κατάστασης που επικρατεί στη Γαλλία, της δυναμικής του κινήματος, της έκτασής του και των προβληματισμών που αναπτύσσονται μεταξύ των αγωνιστών.

Μαρτυρία του Dan Tue, συνδικαλιστή σε διυλιστήριο

«Ο θυμός και η απογοήτευση

προχωρούν πολύ βαθιά…»

Τα καλά νέα: οι δεξαμενές πετρελαίου στο Donges κοντά στη Nantes, είναι και πάλι αποκλεισμένες από 500 απεργούς, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι λιμενεργάτες, εργάτες των σιδηροδρόμων, εκπαιδευτικοί και εργάτες του κοντινού διυλιστηρίου του Donges. Μια ακόμα δεξαμενή καυσίμων έχει αποκλειστεί κοντά στη Dunkirk.

Πιο καλά νέα: σύμφωνα με τις εταιρείες σιδηροδρόμων, λιγότερο από το 10% των εμπορευματικών αμαξοστοιχιών έφθασαν στον προορισμό τους αυτή την εβδομάδα. «Αυτό αντιστοιχεί σε ουσιαστικές απώλειες για τους σιδηροδρόμους και τους πελάτες τους».

Αλλά η Γαλλία άρχισε να εισάγει καθαρή βενζίνη από γειτονικές χώρες. Καθώς και ηλεκτρισμό, για να αντισταθμίσει τη μείωση 20.000 MW στην ηλεκτρική παραγωγή που οφείλεται τόσο στις απεργίες, όσο και στα προβλήματα συντήρησης των δύο πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Στην πόλη μου, οι 700 ΜΑΤατζήδες, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και μια ομάδα SWAT, εξακολουθούν να φρουρούν τις δεξαμενές πετρελαίου και έχουν επίσης επεκταθεί και στο διπλανό σταθμό του τρένου, για να εμποδίσουν τους εργαζόμενους των σιδηροδρόμων να περάσουν τις σιδηρογραμμές για να φτάσουν στις δεξαμενές.

Αύριο, πέντε ομάδες θα μπλοκάρουν τους δρόμους σε διάφορα καταστήματα και βιομηχανικές ζώνες από τις τέσσερις το πρωί και μετά, για να δοκιμάσουν να τραβήξουν τα ΜΑΤ μακριά από την Z.I.S. Τα περισσότερα από τα τοπικά συνδικάτα, έχουν καλέσει τα μέλη τους να συμμετάσχουν σ’ αυτούς τους αποκλεισμούς και επιπλέον περιμένουμε και τη συμμετοχή 2000 περίπου φοιτητών. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Μαρτυρίες από την ταξική πάλη στη Γαλλία’

20
Οκτ.
10

Απεργία μεχρι τη σύνταξη…

Απεργιακό κύμα στη Γαλλία

ενάντια στην αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση

Τα μάτια των εργατών ολόκληρης της Ευρώπης είναι σήμερα στραμμένα στη Γαλλία. Η εργατική τάξη στη Γαλλία έχει παράδοση εξεγέρσεων και μεγάλων απεργειακών κινητοποιήσεων. Σήμερα ο αγώνας που δίνει τη φέρνει στην πρωτοπορεία της σύγκρουσης με τις πολιτικές που προωθούν οι αστικές τάξεις των ευρωπαϊκών κρατών. Γύρω από το απεργειακό κίνημα στη Γαλλία έχει συγκροτηθεί ένα τεράστιο κοινωνικό μπλοκ που αγκαλιάζει ολόκληρη την κοινωνία και αποκτά μεγαλύτερη δυναμική από τις πρακτικές της νεολαιίστικης δράσης και αμφισβήτησης. Μέσα από τις περιγραφές αυτών των κινητοποιήσεων αναδύονται εικόνες εξέγερσης.

Παρακάτω παρουσιάζουμε δύο κείμενα από τη Γαλλία. Το πρώτο είναι η μαρτυρία του Dan Tue, συνδικαλιστή σε διυλιστήριο την οποία αποφασίσαμε στο «Αφορμή» να τη μεταφράσουμε γιατί τη θεωρούμε εντυπωσιακή.

Το δεύτερο κείμενο που δημοσιεύουμε είναι η συνέντευξη του Ολιβιέ Μπεσανσενό στην Le Monde, αναδημοσίευση από το Κόκκινο, μετάφραση-επιμέλεια: Γ. Μητραλιάς.


 
Μαρτυρία του Dan Tue, συνδικαλιστή σε διυλιστήριο.

Είμαι εξαντλημένος.

Έχω περάσει τις τελευταίες τρεις ημέρες πηγαίνοντας από μπλόκο σε μπλόκο, μαζί με εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους σιδηροδρόμου, οδηγούς φορτηγών, νοσοκόμες, κλπ. Μέχρι τώρα, στα διυλιστήρια, έχουμε κατορθώσει να διατηρήσουμε εντελώς κλειστή τη δεξαμενή πετρελαίου Arnages από τις 4 το πρωί της Παρασκευής! Το αποτέλεσμα είναι να κλείσουν όλα τα πρατήρια καυσίμων σε ακτίνα 70 χιλιομέτρων, επειδή ξέμειναν από καύσιμα.

Κοιμήθηκα 4 ώρες το βράδυ της Παρασκευής, 6 ώρες το Σάββατο, 2 τη Δευτέρα…

Σήμερα, προσκαλέσαμε το μεγαλύτερο σωματείο των δασκάλων να απευθύνει έκκληση σε όλους του απεργούς εκπαιδευτικούς να έρθουν και να βοηθήσουν στο μπλοκάρισμα όλων των υπόλοιπων δεξαμενών καυσίμων.

Η αστυνομία δεν μπορεί να παρέμβει, επειδή οι οδηγοί φορτηγών έχουν δημιουργήσει μπλόκα στις μεγάλες οδικές αρτηρίες που οδηγούν στη δεξαμενή πετρελαίου.

Αυτό που μοιάζει απίστευτο είναι ότι, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο πετρέλαιο, και ως εκ τούτου οι άνθρωποι είναι αποκλεισμένοι στα σπίτια τους, μια ηχηρή πλειοψηφία 71% του πληθυσμού εγκρίνει την απεργία (σύμφωνα σημερινές δημοσκοπήσεις). Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Απεργία μεχρι τη σύνταξη…’

14
Οκτ.
10

Ο υποτιθέμενος τερματισμός της κατοχής του Ιράκ

Ο Michael Schwartz, συγγραφέας του «Πόλεμος χωρίς Λήξη: Ο πόλεμος του Ιράκ», έδωσε μια συνέντευξη στον Ashley Smith σχετικά με την ανακοίνωση της κυβέρνησης του Ομπάμα ότι αποσύρονται τα στρατεύματα των ΗΠΑ από το Ιράκ -και αποκαλύπτει ποια είναι τα πραγματικά σχέδια των ΗΠΑ για το Ιράκ.

Ο Πρόεδρος Obama ανακοίνωσε πρόσφατα ότι εκπληρώνει την υπόσχεσή του να αποσύρει τα στρατεύματα μάχης των ΗΠΑ από το Ιράκ. Έχουν όμως οι ΗΠΑ πραγματικά τερματίσει την κατοχή;

Επιφανειακά, έτσι φαίνονται να είναι τα πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο Ομπάμα σκοπεύει να διατηρήσει 50.000 στρατιώτες στο Ιράκ μετά την υποτιθέμενη αποχώρηση των στρατευμάτων μάχης. Απλώς μετονομάζει αυτά τα εναπομείναντα στρατεύματα μάχης σε συμβούλους και εκπαιδευτές. Οι δυνάμεις που θα παραμείνουν, θα κάνουν ακριβώς αυτά που κάνουν από τότε που ξεκίνησε η κατοχή. Θα μάχονται, θα επιτίθενται σε διάφορα οχυρά των ανταρτών και θα επιχειρούν σε εναέριες επιδρομές, καθώς και σε επιδρομές με πυροβολικό και με τανκς.

Ενώ το επίπεδο της στρατιωτικής δραστηριότητας των ΗΠΑ έχει μειωθεί κατά τα τελευταία δύο χρόνια, συνεχίζουν ακόμα να μάχονται και θα διατηρήσουν τη δυνατότητά τους να το κάνουν μετά την υποτιθέμενη απόσυρση. Δεδομένου ότι έχουν πολεμήσει πρόσφατα -και θα συνεχίσουν να πολεμούν και στο μέλλον- μαζί με τους στρατιώτες του Ιράκ, η αποστολή τους τώρα καθορίζεται ως «συμβουλευτική και εκπαιδευτική», έστω και αν ακόμα πολεμούν. Το μέγα ερώτημα είναι το τι θα συμβεί στο τέλος του επόμενου έτους, καθώς πλησιάζει η λήξη της προθεσμίας για την πλήρη αποχώρηση όλων των στρατευμάτων των ΗΠΑ, στην οποία συμφώνησαν και οι ΗΠΑ στο πλαίσιο της συμφωνίας SOFA με το Ιράκ.

Όπως είναι γνωστό, αποκρύπτεται το μέγεθος των υλικών, των εξοπλισμών και των στρατευμάτων που απομακρύνονται από το Ιράκ. Είναι προφανές ότι κατά το τελευταίο έτος σημειώθηκε μείωση του αριθμού των στρατιωτών κατά περίπου 70.000, οπότε ό,τι έχει απομείνει πλησιάζει τις 50.000. Το ερώτημα είναι αν ο αριθμός αυτός πράγματι θα μειωθεί στο μηδέν και τι είδους αμερικανική παρουσία θα παραμείνει στο Ιράκ. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ο υποτιθέμενος τερματισμός της κατοχής του Ιράκ’

11
Αυγ.
10

Το νέο όπιο του λαού;

Ο Dave Zirin, στο άρθρο που ακολουθεί απαντάει στο άρθρο του Terry Eagleton, και ισχυρίζεται ότι ο Αθλητισμός δεν έχει σχέση μόνο με το συντηρητικό εθνικισμό. Έχει σχέση και με τη συγκίνηση της συνεύρεσης με τους συνανθρώπους μας στην απόλαυση και τον ενθουσιασμό.

Ο Dave Zirin είναι συγγραφέας του βιβλίου A People’s History of Sports in the United States (Μια Λαϊκή Ιστορία του Αθλητισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες). Γράφει για τον αθλητισμό στο περιοδικό The Nation, και είναι ο πρώτος αρθρογράφος για σπορ στα 150 χρόνια της ύπαρξης του περιοδικού.

Ακολουθεί το άρθρο του Dave Zirin:


Ο Terry Eagleton είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά της ευρωπαϊκής Αριστεράς, ενδεχομένως από την εποχή του Κρόμγουελ. Όμως, η έλλειψη κατανόησης της σχέσης μεταξύ του αθλητισμού και της σύγχρονης κοινωνίας στο πρόσφατο άρθρο του στην ιστοσελίδα του Guardian, με τίτλο «Ποδόσφαιρο: Ένας αγαπητός φίλος του καπιταλισμού», απαιτεί μια απάντηση. Ο Eagleton γράφει:

«Αν κάθε δεξιό thinktank σκεφτόταν ένα τρόπο να αποσπάσει την προσοχή του πληθυσμού από την πολιτική αδικία και να και να τους αποζημιώσει για μια ζωή σκληρής δουλειάς, η λύση σε κάθε περίπτωση θα είναι η ίδια: το ποδόσφαιρο».

Και συνεχίζει λέγοντας:

«Αλλά κατά μεγάλο ποσοστό το ποδόσφαιρο σήμερα είναι το όπιο του λαού, για να μην μιλήσουμε για κοκαΐνη».

Και τέλος:

«Κανείς που να θέλει να φέρει την πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να αρνηθεί το γεγονός ότι αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να καταργηθεί». Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Το νέο όπιο του λαού;’

09
Αυγ.
10

Ποδόσφαιρο: ένας αγαπητός φίλος του καπιταλισμού

Το κείμενο που ακολουθεί είναι του Terry Eagleton. Στο κείμενο αυτό απάντησε, εκφράζοντας τον αντίλογό του, ο Dave Zirin το κείμενο του οποίου θα δημοσιεύσουμε την Πέμπτη.

Η μετάφραση έγινε από την Μαριάννα Ξ.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί ένα άλλο εμπόδιο για οποιαδήποτε ριζική αλλαγή. Το ποδόσφαιρο είναι πλέον το όπιο του λαού. Αν η κυβέρνηση Cameron αποτελεί κακά μαντάτα για εκείνους που επιδιώκουν ριζικές αλλαγές, το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι ακόμη χειρότερο. Μας υπενθυμίζει αυτό που θα μπορεί ακόμα να συγκρατήσει τέτοιου είδους αλλαγές, πολύ καιρό αφότου θα έχει πεθάνει η σημερινή κυβερνητική συμμαχία. Αν κάθε δεξιό thinktank σκεφτόταν ένα τρόπο για να αποσπάσει την προσοχή του πληθυσμού από την πολιτική αδικία και να τους αποζημιώσει για μια ζωή σκληρής δουλειάς, η λύση σε κάθε περίπτωση θα είναι η ίδια: το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει ωραιότερος τρόπος επίλυσης των προβλημάτων του καπιταλισμού, με εξαίρεση το σοσιαλισμό. Και στη μάχη μεταξύ τους, το ποδόσφαιρο είναι έτη φωτός μπροστά.

Οι σύγχρονες κοινωνίες αρνούνται στους άνδρες και τις γυναίκες την εμπειρία της αλληλεγγύης, την οποία παρέχει το ποδόσφαιρο, μέχρι το σημείο του συλλογικού παραληρήματος. Μπορεί οι περισσότεροι μηχανικοί αυτοκινήτων και οι βοηθοί καταστημάτων να αισθάνονται αποκλεισμένοι από την υψηλή κουλτούρα, αλλά μία φορά την εβδομάδα γίνοναι μάρτυρες μεγαλοπρεπών καλλιτεχνικών επιδείξεων από ανθρώπους, για τους οποίους η λέξη ιδιοφυΐα μερικές φορές δεν είναι απλώς μια απάτη. Όπως ένα συγκρότημα τζαζ ή μια θεατρική ομάδα, το ποδόσφαιρο συνδυάζει το εντυπωσιακό ατομικό ταλέντο με τη μη εγωιστική ομαδική δουλειά, επιλύοντας έτσι ένα πρόβλημα για το οποίο οι κοινωνιολόγοι έχουν προσπαθήσει πάρα πολύ. Η συνεργασία και ο ανταγωνισμός ισορροπούν πολύ έξυπνα. Η τυφλή αφοσίωση και ο φονικός ανταγωνισμός ικανοποιούν μερικά από τα πιο ισχυρά εξελικτικά ένστικτά μας. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ποδόσφαιρο: ένας αγαπητός φίλος του καπιταλισμού’

29
Ιολ.
10

Τι σημαίνουν οι διαρροές του WikiLeaks για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν

Ο Glenn Greenwald γράφει σχετικά με τη σημασία που έχει η διαρροή των απόρρητων εγγράφων από το Wikileaks -και τι αποκαλύπτουν για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν.

Η πιο εντυπωσιακή είδηση της εβδομάδας είναι προφανώς -ή τουλάχιστον πρέπει να είναι- η νέα μαζική διαρροή από το Wikileaks των 90.000 σελίδων του απόρρητου υλικού που χρονογραφεί την αλήθεια για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν από το 2004 μέχρι το 2009. Τα εν λόγω έγγραφα παρέχουν ό, τι οι New York Times αποκαλούν «μια αστίλβωτη εικόνα σε καθημερινό επίπεδο του πολέμου στο Αφγανιστάν, που είναι από πολλές απόψεις πιο ζοφερή από την επίσημη παρουσίαση». Η Guardian περιγράφει τα έγγραφα ως:

«Ένα καταστροφικό πορτρέτο του αποτυχημένου πολέμου στο Αφγανιστάν, αποκαλύπτοντας ότι οι συμμαχικές δυνάμεις σκότωσαν εκατοντάδες αμάχους σε αποσιωπημένα επεισόδια, ενώ οι επιθέσεις των Ταλιμπάν έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και οι διοικητές του ΝΑΤΟ φοβούνται ότι το γειτονικό Πακιστάν και το Ιράν υποθάλπουν την εξέγερση». Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Τι σημαίνουν οι διαρροές του WikiLeaks για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν’




Mail Επικοινωνίας

aformimisa@gmail.com
Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Επισκέψεις

  • 298,187 hits