Αρχείο για Ιουνίου 2010

29
Ιον.
10

Η γενική απεργία της Τρίτης 29/6/2010

Όπως είναι παράδοση πλέον για το μπλογκ, στο τέλος της δημοσίευσης υπάρχει ένα slideshow φωτογραφιών, τις οποίες μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ στη συνέχεια της δημοσίευσης.

Θα σας πως, κατ’ αρχήν, την άποψή μου για το μέγεθος και τη μαχητικότητα της διαδήλωσης. Υπήρξε μια αίσθηση ανάμεσα στους διαδηλωτές ότι η «διαδήλωση είναι μικρή», ότι η συμμετοχή «δεν ήταν η αναμενόμενη».

Η πρώτη μου παρατήρηση είναι ότι η διαδήλωση ήταν ικανοποιητική και σχετικά μεγάλη. Υπολογίζω τον όγκο της σε περίπου 40.000 (και σας διαβεβαιώνω ότι την είδα ολόκληρη, άλλωστε την έχω φωτογραφίσει ολόκληρη). Αν σε αυτούς συνυπολογίσουμε και το ΠΑΜΕ τότε μιλάμε για μια διαδήλωση πάνω από 50.000.

Τέτοια μεγέθη είναι αντικειμενικά μεγάλα. Φυσικά θα θέλαμε και θα επιθυμούσαμε περισσότερους και μαχητικότερους διαδηλωτές, παρ’ όλα αυτά, τα παραπάνω μεγέθη είναι πραγματικά μεγάλα.

Ωστόσο, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε μια αποκλιμάκωση των διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων από τότε που κυβέρνηση και εργοδοσία κήρυξαν τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας. Στη διαδήλωση της 5ης Μάη είχαμε τουλάχιστον 150.000 κόσμου, στις 20 Μάη 80.000 και τώρα, χοντρικά μιλώντας, 50.000. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η γενική απεργία της Τρίτης 29/6/2010’

28
Ιον.
10

Συνέντευξη με τον Άγγελο Χάγιο

Πατώντας το πλήκτρο play μετά από λίγα δευτερόλεπτα (10΄΄-20΄΄) ξεκινάει το βίντεο. Μεταφέρεστε σε πλήρη οθόνη (full screen) κάνοντας κλικ στο εικονίδιο με τα λευκά βελάκια που βρίσκεται στο κάτω δεξιά μέρος του player. Επιστρέφεται σε κανονική απεικόνιση πατώντας το πλήκτρο escape (Esc).

Συνεχίζοντας την προσπάθειά μας να παρουσιάσουμε τις θέσεις απ’ όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις της Αριστεράς πάνω στα ζητήματα που άνοιξε η οικονομική κρίση και η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση, παρουσιάζουμε σήμερα μια συνέντευξη με τον Άγγελο Χάγιο. Ο Άγγελος Χάγιος είναι ηγετικό στέλεχος του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ) και μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Το κείμενο του Άγγελου Χάγιου που παραθέτουμε είναι απόσπασμα από ομιλία του στην εκδήλωση των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ 2010 στην Αθήνα. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Συνέντευξη με τον Άγγελο Χάγιο’

25
Ιον.
10

Συμπόνια για την κακόμοιρη πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου…

Είναι πλέον φανερό σε όλους ότι οι ΗΠΑ περνούν το δικό τους Τσερνομπίλ.

Οι πρώτες εκτιμήσεις για τη διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού (που έγιναν με βάση ψευδείς διαβεβαιώσεις της ΒΡ τις οποίες έσπευσε να ασπαστεί η κυβέρνηση Ομπάμα για να υποβαθμίσει την καταστροφή) έκαναν λόγο για 1.000 βαρέλια ημερησίως. Αργότερα η κυβέρνηση υποχρεώθηκε, μετά την κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, να ανεβάσει αυτήν την εκτίμηση στα 20.000 με 40.000 βαρέλια την ημέρα. Τώρα πλέον η επιστημονική ομάδα που διόρισε η ίδια η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκτιμά τη διαρροή σε 35.000 με 60.000 βαρέλια την ημέρα, πράγμα που σημαίνει 1,5-2,5 εκατομμύρια γαλόνια ανά ημέρα.

Πράγματι, νέο Τσερνομπίλ. Σε αυτή την καταστροφή αποκαλύφθηκε, για ακόμα μια φορά, ο ρόλος των ΜΜΕ ως μηχανισμού προπαγάνδας στην υπηρεσία του συστήματος. Αν αυτή η καταστροφή συνέβαινε σε οποιοδήποτε κράτος με το οποίο οι ΗΠΑ έχουν αντιπαλότητα, τότε το CNN θα αναμετέδιδε εικόνες από τον τόπο της καταστροφής νυχθημερόν. Τώρα όχι απλά την έχει ουσιαστικά υποβαθμίσει αλλά το CNN, και γενικά τα αμερικανικά ΜΜΕ, προβάλλουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι γίνεται προσπάθεια «πολιτικής εκμετάλλευσης ενός ατυχήματος»!

Στο άρθρο που ακολουθεί ο Alan Maass διερωτάται πώς είναι δυνατόν κανείς να συμπαθήσει μια από τις πλουσιότερες εταιρείες του κόσμου επειδή ισχυρίζεται ότι την «έχουν βάλει στο μάτι» για πολιτικούς λόγους.


Είναι η τέταρτη σε μέγεθος εταιρεία στον κόσμο. Οι συνολικές πωλήσεις της κάθε χρόνο είναι μεγαλύτερες από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν των 4/5 των χωρών του κόσμου. Χρησιμοποιεί έναν στρατό από λόμπι και ένα στόλο από εταιρείες δημοσίων σχέσεων. Επιπλέον, έχει ανατρέψει κυβερνήσεις.

Αλλά η πολυεθνική εταιρεία ενέργειας BP προσποιείται ότι είναι ένα ανήμπορο θύμα ψευτοπαλικαράδων που άδικα πυροδοτούν τη δημόσια οργή εναντίον της για την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού.

Ακόμη και τα αμερικανικά ΜΜΕ που ελέγχονται από ιδιωτικές εταιρείες δεν προσποιούνται ότι είναι τόσο αφελή ώστε να προβάλλουν τον παραπάνω ισχυρισμό. Θα βρείτε, ωστόσο, δεξιούς υπέρμαχους της αγοράς που ισχυρίζονται ότι ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ενήργησε με «αναξιοπρέπεια» όταν όξυνε τις επικρίσεις του προς την BP. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Συμπόνια για την κακόμοιρη πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου…’

23
Ιον.
10

Φοιτητικές εκλογές 2010: όταν το φοιτητικό σώμα «θυμάται» ακόμα τη Μαριέττα

Αν και κάπως καθυστερήσαμε, δημοσιεύουμε μια ανάλυση των φοιτητικών εκλογών της Βέρας Ρ. Επειδή το φοιτητικό κίνημα έχει ειδικό βάρος για την Αριστερά, θεωρούμε το κείμενο της Βέρας εξαιρετικά ενδιαφέρον και χρήσιμο.


Αν θέλει κανείς να ψηλαφήσει το αποτέλεσμα των φετινών φοιτητικών εκλογών, θα πρέπει να κοιτάξει πώς και γιατί οι εκλογές έγιναν τόσο κοντά στην εξεταστική και το καλοκαίρι. Τόσο το συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, όσο και της ΚΝΕ ήταν αιτίες αυτής της «αργοπορίας», αλλά δε θα πρέπει να αμφισβητούμε ότι η θέληση των κομματικών επιτελείων ήταν να απομακρύνουν τις φοιτητικές εκλογές από τις εργατικές κινητοποιήσεις, μην υπολογίζοντας όμως ότι φέτος οι εργατικές κινητοποιήσεις θα αργήσουν «να τελειώσουν».

Το σίγουρο είναι ότι και η ΔΑΠ και η ΠΚΣ ήθελαν να απομακρύνουν τις φοιτητικές εκλογές από τα συνέδρια των αντίστοιχων νεολαιών, η πρώτη γιατί η εσωτερική τους κόντρα ίσως να στοίχιζε και η δεύτερη για να χρησιμοποιήσει το συνέδριο και για τις φοιτητικές εκλογές…

Η συμμετοχή στις εκλογές λίγο πάνω από το 50% φέτος, πέφτοντας σταθερά από λίγο, τα τελευταία χρόνια. Η αυξανόμενη αποχή μπορεί να εξηγηθεί με πολλούς τρόπους και χωράει στο εσωτερικό της όλο το φάσμα διαφωνιών… από την αναρχική αποχή, την απαξίωση και την απογοήτευση, το αντιδραστικό σκεπτικό «έξω οι παρατάξεις από τα πανεπιστήμια»… μέχρι τη φασιστική αποχή (βάσει επίσημης ανακοίνωσης του τομέα νεολαίας της Χρυσής Αυγής). Και αυτή η ποικιλομορφία της αποχής την κάνει τόσο δύσκολο να την εξηγήσεις, γιατί κινδυνεύεις να χάσεις τη διαλεκτική και να βγάλεις βιαστικά συμπεράσματα που όχι μόνο είναι αναληθή, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν και αυταπάτες στους αποστασιοποιημένους αναγνώστες. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Φοιτητικές εκλογές 2010: όταν το φοιτητικό σώμα «θυμάται» ακόμα τη Μαριέττα’

20
Ιον.
10

Μέση οδός καμιά: ή θα λειώσουμε ως μισθωτοί σκλάβοι ή θα επαναστατήσουμε!

Arbeit macht frei: «Η δουλειά απελευθερώνει», διαβεβαιώνει η επιγραφή έξω από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Χρησιμοποιώντας παρόμοιου επιπέδου προπαγάνδα η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να επιβάλλει ένα εργασιακό Νταχάου…

Επιδιώκουν να στρέψουν το ρολόι των εργατικών δικαιωμάτων στον 19ο αιώνα. Λες και δεν υπήρξαν οι χιλιάδες των νεκρών εργατών που πάλεψαν για το 8ωρο, την κοινωνική ασφάλιση, τη στοιχειώδη προστασία από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Όλα αυτά ακυρώνονται από την πλέον εργοδοτική κυβέρνηση που έχει γνωρίσει η χώρα.

Η κυβέρνηση αυτή παραδίδει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί έχουν πλήρη συνείδηση ότι υπηρετούν τα συμφέροντα των πλούσιων μεγαλοκαρχαριών κηρύσσοντας πόλεμο κατά του κόσμου της εργασίας. Επειδή ακριβώς είναι συνειδητοί μισθοφόροι του κεφαλαίου, προορίζονται να γίνουν η πλέον διεφθαρμένη κυβέρνηση που υπήρξε στο νεοελληνικό κράτος.

Άνθρωποι που ξεπουλούν το δημόσιο πλούτο και μετατρέπουν τους εργαζόμενους ανθρώπους μιας χώρας κυριολεκτικά σε μισθωτούς σκλάβους, γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν αντιδράσουν όπως επιβάλλεται οι εργαζόμενοι, όχι μόνο δεν θα βγάλουν την τετραετία, αλλά θα φύγουν από τη χώρα με ελικόπτερο όπως αξίζει σε ατιμασμένους διεφθαρμένους μισθοφόρους. Για το λόγο αυτό, θα φροντίσουν να αρπάξουν και αυτοί για λογαριασμό τους όσα περισσότερα μπορέσουν από τη λεηλασία των εργαζομένων. Δεν θα βάλουν απλά το χέρι στο μέλι, θα καταπιούν ολόκληρο το βάζο. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Μέση οδός καμιά: ή θα λειώσουμε ως μισθωτοί σκλάβοι ή θα επαναστατήσουμε!’

17
Ιον.
10

Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων: μια συνέντευξη με τον Παναγιώτη Σωτήρη

Ο Παναγιώτης Σωτήρης είναι συνδικαλιστής στο ΣΕΦΚ (Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών).

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει διδάξει στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στις επιθεωρήσεις «Θέσεις» και «Ουτοπία».

Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας παραχωρήσει στο aformi αναπτύσσει τις θέσεις του για το ανεξάρτητο συνδικαλιστικό κίνημα και τις σχέσεις του με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ.


Για το Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων

Μια μικρή εισαγωγή…

Ο Συντονισμός των Πρωτοβάθμιων Σωματείων ενεργοποιήθηκε αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, για να αντιμετωπιστούν η διαφαινόμενη αδράνεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και η «περιόδος χάρητος» στη νέα κυβέρνηση.

Ξεκίνησε με την οργάνωση της κινητοποίησης της 17 Δεκέμβρη, κατ’ αρχήν από τα Πρωτοβάθμια Σωματεία της εκπαίδευσης και στη συνέχεια, με τα Πρωτοβάθμια Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο, με την πίεση που άσκησε πάνω στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, στην κήρυξη της απεργίας της ΑΔΕΔΥ της 10 Φλεβάρη. Επίσης καθοριστικός ήταν ο ρόλος του για την εξαγγελία της πρώτης πανεργατικής στις 24 Φλεβάρη, αλλά και στη συνέχεια στη μαχητική οργάνωση των επόμενων πανεργατικών απεργιών και διαδηλώσεων. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων: μια συνέντευξη με τον Παναγιώτη Σωτήρη’

14
Ιον.
10

Η δημιουργία του ισραηλινού Απαρτχάιντ

Ο Phil Gasper αναλύει το πώς ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ με την εκδίωξη των αραβικών πληθυσμών της Παλαιστίνης.

Ο Σιωνισμός είναι ένα πολιτικό κίνημα που αρχικά εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως απάντηση στον αντισημιτισμό, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη. Την εποχή εκείνη, η καπιταλιστική ανάπτυξη είχε υπονομεύσει τον εμπορικό ρόλο που παραδοσιακά εξασκούσαν πολλοί Εβραίοι στην παλιά φεουδαρχική οικονομία. Έτσι, οι άρχουσες τάξεις σε πολλές χώρες μπόρεσαν να μετατρέψουν τους Εβραίους σε αποδιοπομπαίους τράγους, ώστε να εκτρέπουν τη οργή των μαζών στις περιόδους που η οικονομία παρουσίαζε κρίσεις.

Οι σιωνιστές κατέληξαν στο απαισιόδοξο συμπέρασμα ότι ο αντισημιτισμός δεν θα μπορούσε να εξαλειφθεί – και επομένως για να γλυτώσουν από τις διώξεις, οι Εβραίοι έπρεπε να μεταναστεύσουν σε μια περιοχή όπου θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα αποκλειστικά εβραϊκό κράτος.

Ο Theodore Herzl, γνωστός ως ο πατέρας του Σιωνισμού, έγραψε για «την κενότητα και τη ματαιότητα της προσπάθειας ‘καταπολέμησης’ του αντισημιτισμού», και κάλεσε για τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους σε μια υπανάπτυκτη χώρα εκτός Ευρώπης. Ο Herzl ήταν σαφής στο ότι το σχέδιο αυτό θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο με την υποστήριξη μιας από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Μόλις η υποστήριξη αυτή εξασφαλιζόταν, το σιωνιστικό κίνημα θα μπορούσε να αποικίσει αυτή τη χώρα όπως άλλα εγχειρήματα αποικισμού. Ο Herzl υποστήριξε ότι, αν ένα εβραϊκό κράτος δημιουργούνταν στην Παλαιστίνη, θα αποτελούσε «ένα προπύργιο της Ευρώπης ενάντια στην Ασία, ένα φυλάκιο του πολιτισμού απέναντι στη βαρβαρότητα». Με άλλα λόγια, το νέο κράτος θα ήταν μέρος του συστήματος της αποικιοκρατικής κυριαρχίας του υπόλοιπου κόσμου. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η δημιουργία του ισραηλινού Απαρτχάιντ’




Mail Επικοινωνίας

aformimisa@gmail.com
Ιουνίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Επισκέψεις

  • 297,202 hits