Αρχείο για Φεβρουαρίου 2010

25
Φεβ.
10

Μία λακανική ερμηνεία της χρηματοπιστωτικής κρίσης

Η παρούσα διεθνής κρίση είναι από πολλές απόψεις μία διαδικασία χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Δεν προέκυψε ούτε από μία βιομηχανική κρίση ούτε από ένα χρηματιστηριακό κραχ. Προκλήθηκε από το απλό γεγονός πως ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά στις ΗΠΑ, κυρίως Λατινοαμερικάνοι, μαύροι και χαμηλόμισθοι λευκοί εργαζόμενοι δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Το γεγονός πως η πτώχευση φτωχών εργαζομένων και μειονοτικών, μία διαδικασία που στο παρελθόν συνέβαινε χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες στη γενική οικονομία, έφτασε σήμερα να απειλεί την ίδια την ύπαρξη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να κατανοηθεί μόνο στα πλαίσια μίας ανάλυσης που ιχνηλατεί την εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στον ύστερο καπιταλισμό, την υπερδιόγκωση της και τη σχετική αυτονόμιση της από την πραγματική οικονομία.

Ωστόσο για να μην υπάρξουν παρανοήσεις διευκρινίζουμε πως αυτό που έφτασε να αποκαλείται χρηματιστικοποίηση της οικονομίας δεν αποτέλεσε κάποια τυχαία εξέλιξη ή αυθαίρετη επιλογή αστικών μερίδων. Ήταν μία στρατηγική επιλογή των αστικών τάξεων και των κρατών των δυτικών χωρών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η προηγούμενη διεθνής καπιταλιστική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1970. Σκοπός όμως αυτού του σύντομου κειμένου δεν είναι να περιγράψει με λεπτομέρειες τα πως και τα γιατί αυτής της επιλογής, να παρακολουθήσει την εφαρμογή της στις δεκαετίες του νεοφιλελευθερισμού, ή να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο αυτή η στρατηγική κατέστη, συγκυριακά έστω, επιτυχημένη για το παγκόσμιο κεφάλαιο. Αναγνωρίζοντας όμως το δομικό και αναβαθμισμένο ρόλο της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας, θα επικεντρώσουμε στην κατανόηση των βαθύτερων νόμων και δυναμικών του χρηματοπιστωτικού τομέα, προσπαθώντας να εξηγήσουμε την τρέχουσα κρίση στη βάση ακριβώς αυτών των νόμων και των δυναμικών. Λόγω περιορισμών θα κινηθούμε αναγκαστικά σε ένα υψηλό επίπεδο αφαίρεσης, παραλείποντας πολλά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και μορφές εκδήλωσης αυτών των νόμων. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Μία λακανική ερμηνεία της χρηματοπιστωτικής κρίσης’

24
Φεβ.
10

Τους πληρώσαμε τα κέρδη τους, δεν θα τους πληρώσουμε και την κρίση τους

Η απεργία της Τετάρτης 24 Φεβρουαρίου ήταν επιτυχημένη και αυτό για τους εργαζόμενους είναι εξαιρετικά χαρμόσυνο γεγονός γιατί υποδηλώνει τη διάθεση των εργαζομένων να αντισταθούν στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που τους απειλεί. Μοιάζει να έχει γίνει συνείδηση και στους πλέον μετριοπαθείς εργαζόμενους ότι οι επιθέσεις που δεχόμαστε σαν τάξη είναι οι μεγαλύτερες από την καθιέρωση του νεοφιλελευθερισμού, που σημαίνει από την εποχή της Θάτσερ και του Ρέιγκαν.

Αν συνυπολογιστούν και οι δυο πορείες-συγκεντρώσεις, της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ, υπολογίζω τους συμμετέχοντες απεργούς σε περίπου 40.000. Πράγματι πολύ μεγάλη συμμετοχή, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας την κυβερνητική προπαγάνδα (την οποία συνεπικουρούσαν και το σύνολο των ΜΜΕ), που ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάζει τα νεοφιλελεύθερα μέτρα ως αναγκαία για να «σωθεί η πατρίς και το έθνος».

Ένα από τα συνθήματα που κυριάρχησε και στις δυο πορείες ήταν:

«Τους πληρώσαμε τα κέρδη τους, δεν θα τους πληρώσουμε και την κρίση τους»…

Συνεχίζοντας την ανάγνωση της δημοσίευσης, στο τέλος της θα βρείτε μια παρουσίαση φωτογραφιών από τις πορείες αλλά και από την αστυνομική βία που έκανε ξανά την εμφάνιση της, όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε το ΠΑΣΟΚ και ο Χρυσοχοΐδης από την πρώτη μέρα της νέας κυβέρνησης. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Τους πληρώσαμε τα κέρδη τους, δεν θα τους πληρώσουμε και την κρίση τους’

22
Φεβ.
10

Αντιρατσιστική πορεία και συναυλία

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20/2 η αντιρατσιστική πορεία από την Ομόνοια στη Βουλή. Η πορεία είχε παλμό και αρκετούς μετανάστες. Υπολογίζω τον όγκο της συγκέντρωσης-πορείας σε 3-4.000 άτομα. Κάνοντας κλικ στη συνέχεια της δημοσίευσης μπορείτε να δείτε μια παρουσίαση φωτογραφιών από την πορεία και τη συναυλία που ακολούθησε. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Αντιρατσιστική πορεία και συναυλία’

19
Φεβ.
10

Πακιστάν: όταν ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» γίνεται πόλεμος κατά των φτωχών αμάχων

Με εξαίρεση τον πρόεδρο Φορντ (1974-76) κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είδε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα τη δημοτικότητα του να κατρακυλά όσο ο Μπαράκ Ομπάμα. Το γεγονός αυτό είναι απολύτως λογικό: οι προεκλογικές υποσχέσεις για «Αλλαγή» διαψεύστηκαν την επομένη των εκλογών τόσο για τα εσωτερικά ζητήματα (μεταρρύθμιση τους συστήματος υγείας) όσο και για τα εξωτερικά- τις στρατιωτικές επεμβάσεις στον αραβικό κόσμο.

Με την ανάληψη της προεδρίας από το Ομπάμα η επιθετικότητα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Και όχι μόνο. Ο πόλεμος επεκτείνεται και πέραν των δυο αυτών χωρών, σε Υεμένη και Σομαλία. Αποδεικνύοντας, για πολλοστή φορά, ότι οι διαφορές μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών είναι από δυσδιάκριτες έως παντελώς ανύπαρκτες. Παρά τις εναλλαγές των προέδρων, η αμερικανική εξωτερική πολιτική παραμένει αμετακίνητη στον ιμπεριαλιστικό αντικειμενικό της στόχο: τον έλεγχο των πετρελαίων του αραβικού κόσμου και την αδιαπραγμάτευτη στήριξη του Ισραήλ.

Η επέκταση του πολέμου σε Αφγανιστάν-Πακιστάν μέρα με τη μέρα αποκαλύπτει τη φύση της νέας ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του «δημοκρατικού» δυτικού Τύπου και των ΜΜΕ να αποκρύψουν τις πιο φρικαλέες πλευρές της όλης επιχείρησης): πρόκειται για πόλεμο κατ’ εξοχήν κατά του άμαχου πληθυσμού της περιοχής για να «σταματήσει να συνεργάζεται με τους τρομοκράτες». Πρόκειται για πόλεμο που τιμωρεί όσους αντιστέκονται στις επιδιώξεις του αμερικανικού (και κατ’ επέκταση δυτικού) ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Τιμωρείται συνολικά ο πληθυσμός, ένοπλοι και άμαχοι, δηλαδή έχουμε εφαρμογή της λογικής της «συλλογικής ευθύνης». Αυτός είναι ο λόγος που οι «παράπλευρες» απώλειες αμάχων διαρκώς αυξάνουν… Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Πακιστάν: όταν ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» γίνεται πόλεμος κατά των φτωχών αμάχων’

15
Φεβ.
10

Το δεύτερο μέρος του «Να διαβάσουμε τον Αλτουσέρ…»

Κριτική στο Σοβιετικό Μαρξισμό

Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, η θεωρητική παρέμβαση του Αλτουσέρ ήταν εξαιρετικά καθοριστική για την αποδόμηση του σοβιετικού μαρξισμού, της θεωρίας που κυριάρχησε στα κομμουνιστικά κόμματα των χωρών του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού (αλλά και της Δύσης) και που καθοδήγησαν με αυταρχισμό τις κοινωνίες τους σε μία τροχιά κρατικού καπιταλισμού. Στο χωρίο αυτό, θα παρουσιάσουμε τις βασικές αρχές του Αλτουσέρ αναφορικά με την επιστήμη του μαρξισμού (ιστορικού υλισμού) και την ανάδειξη και την κριτική των προβληματικών πυλώνων της θεωρίας του σοβιετικού μαρξισμού.

Κατ’ αρχήν, αφετηρία της σκέψης του αποτέλεσε το γεγονός ότι ο μαρξισμός, ως αυτοτελές επιστημονικό πεδίο (η επιστήμη της ιστορίας), δεν αποτελεί ένα μονολιθικό θεωρητικό σύστημα, χωρίς αντιθέσεις στο εσωτερικό του. Αντιθέτως, βρίθει αντιφάσεων και αναπτύσσεται μόνο χάρη στη σύγκρουση αντιπαρατιθέμενων τάσεων που ενυπάρχουν στους κόλπους του. Η ύπαρξη λοιπόν του μαρξισμού κατά τον Αλτουσέρ, είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη αντιτιθέμενων θεωρητικών ρευμάτων και σχολών εντός του.

Σύμφωνα με το Γιάννη Μηλιό1, ο Αλτουσέρ υποστήριζε πως η συγκρουσιακότητα της μαρξιστικής θεωρίας είναι προϋπόθεση και τεκμήριο της επιστημονικότητας και αντικειμενικότητάς της. Μάλιστα, έδειξε ότι ο μαρξισμός αναπαράγει στο εσωτερικό του τις αντιφάσεις που διαπερνούν τον καπιταλισμό. Διαβάζουμε χαρακτηριστικά:

«Η εξέλιξη του μαρξισμού επικαθορίζεται πάντα από την εξέλιξη και τις καμπές της πάλης των τάξεων, και πιο συγκεκριμένα από τα αποτελέσματα της πάλης των τάξεων στο επίπεδο της ιδεολογίας».2

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Το δεύτερο μέρος του «Να διαβάσουμε τον Αλτουσέρ…»’

11
Φεβ.
10

Υεμένη: ο πόλεμος για τον έλεγχο των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής επεκτείνεται

Η Υεμένη εμφανίζεται πλέον συχνά στις εφημερίδες ως υποτιθέμενη βάση των «ισλαμιστών τρομοκρατών». Σε πλήθος άρθρων θα διαβάσετε για τα «σατανικά σχέδια της Αλ Κάιντα», που παρά τα χτυπήματα που δέχεται μπορεί (ως λερναία Ύδρα) να ανοίγει μέτωπα κατά βούληση σε διάφορες αραβικές χώρες. Για μια ακόμη φορά, τα ΜΜΕ αναπαράγουν με ακρίβεια τη δυτική ιμπεριαλιστική προπαγάνδα.

Η πραγματικότητα είναι πιο πεζή. Πρόκειται για άμεση, στρατιωτική επέμβαση σε μια αραβική χώρα στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Και όπως σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα θύματα είναι κυρίως οι άμαχοι.

Επιπλέον, για να αντιμετωπιστεί δήθεν η Αλ Κάιντα, οι ΗΠΑ εξοπλίζουν και εκπαιδεύουν τις δυνάμεις καταστολής του δικτάτορα της χώρας Αλι Αμπντουλάχ Σαλέχ, την ίδια στιγμή που δήθεν κόπτονται για τη δημοκρατία στο Ιράν. Το καθεστώς της Υεμένης είναι από τα πιο διεφθαρμένα και βάρβαρα του πλανήτη. Η θανατική ποινή εφαρμόζεται με συστηματικό τρόπο και για πολλά αδικήματα. Παρ’ όλα αυτά (ή πιο σωστά, εξ’ αιτίας αυτών) η συνεργασία του καθεστώτος με τις ΗΠΑ είναι αδιατάρακτη: η Υεμένη είναι από τις χώρες στις οποίες η CIA στέλνει «ύποπτους τρομοκράτες» για να ανακριθούν με βασανιστήρια… Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Υεμένη: ο πόλεμος για τον έλεγχο των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής επεκτείνεται’

08
Φεβ.
10

Να διαβάσουμε τον Αλτουσέρ…


Μέρος 1ο

Το κείμενο αυτό φιλοδοξεί να πραγματοποιήσει μία σύντομη, απλή και ακριβή στο μέτρο του δυνατού, περιήγηση στις σπουδαιότερες πτυχές του έργου αυτού του σπουδαίου μαρξιστή φιλοσόφου που ονομάζεται Λουί Αλτουσέρ. Αναμφισβήτητα, η θεωρητική του προβληματική ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακή και η πλέον καθοριστική για την ανανέωση και την παραγωγική ανάπτυξη της μαρξιστικής θεωρίας στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, πάντα συγκρουόμενη σκληρά με τα άλλα ρεύματα του μαρξισμού. Εδώ λοιπόν ισχυριζόμαστε ότι ο Αλτουσέρ συνιστά μεταπολεμικά, το σημαντικότερο μαρξιστή στοχαστή.

Την παραπάνω θέση θα επιχειρήσουμε να στηρίξουμε στο χώρο αυτό, καταγράφοντας τις πιο θεμελιώδεις αλτουσεριανές συντεταγμένες και τους βασικούς κόμβους της σκέψης του, αναδεικνύοντας έτσι την βαρυσήμαντη συνεισφορά του θεωρητικού του ρεύματος στο μαρξισμό. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Να διαβάσουμε τον Αλτουσέρ…’




Mail Επικοινωνίας

aformimisa@gmail.com
Φεβρουαρίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

Επισκέψεις

  • 296,780 hits