Αρχείο για Δεκέμβριος 2009

28
Δεκ.
09

Είναι το Αvatar το Ποτέμκιν της επιστημονικής φαντασίας;

Με την ταινία του Τζέιμς Κάμερον Αvatar πράγματι συμβαίνει κάτι ασυνήθιστο. Η μεγάλη πλειοψηφία των ταινιοκριτικών, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, την αντιμετώπισε με πολύ θετικό τρόπο. Από το μάλλον συγκρατημένο «ανεπανάληπτο 3D υπερθέαμα που ζωντανεύει έναν καινούργιο, εκθαμβωτικά πολύχρωμο κόσμο»[1] στο υμνητικό της Ελευθερωτυπίας:

«Μια ασυνήθιστη, συναρπαστική, βουτηγμένη σε μια μαγική ατμόσφαιρα, μελλοντολογική, με οικολογικό μήνυμα περιπέτεια, όπου τα ειδικά εφέ είναι άρρητα δεμένα με την πλοκή.

[…]

Οικολογικό παραμύθι, γυρισμένο με το τρισδιάστατο σύστημα […]. Ταινία που αντλεί από τα γουέστερν – ιδιαίτερα το «Δειλινό της μεγάλης σφαγής» του Τζον Φορντ αλλά και το «Μεγάλο ανθρωπάκι» του Αρθουρ Πεν, καθώς και από πολέμους όπως αυτόν του Ιράκ, για να μεταφέρει με τον πιο εικαστικά λαμπρό αλλά και σκηνοθετικά μαγευτικό τρόπο, το οικολογικό μήνυμά του».[2]

Στην κριτική παρουσίαση του Δημήτρη Δανίκα στα Νέα το υμνολόγιο είναι εκτός ελέγχου. Ο κριτικός έκανε σίγουρα τους σινεφίλ να ανατριχιάσουν όταν εξισώνει (έστω και ρητορικά) την ταινία του Κάμερον με το Ποτέμκιν.

«Τέτοιο πράγμα δεν το περίμενα. Το ομολογώ φωναχτά. Για το «Αvatar», παιδιά. Ο «Τιτανικός» έγινε «Ποτέμκιν». Μεγαλοπρεπής. Θεσπέσιος. Ορμητικός. Μυθικός. Ακατάβλητος. Εξωτερικά, και με επιπόλαιη ματιά, μοιάζει με Τheme Ρark για μικρά. Κατά βάθος, παραπέμπει σε πίνακες ζωγραφικής μιας άλλης, αυριανής, εποχής. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Είναι το Αvatar το Ποτέμκιν της επιστημονικής φαντασίας;’

23
Δεκ.
09

…και άλλα βιβλία

Η μικρή μας βιβλιοθήκη συνεχίζει να μεγαλώνει…

Προσθέσαμε τα παρακάτω βιβλία και κείμενα:

Α) Γκι Ντεμπόρ, Κάνουμε κύκλους μέσα στη νύχτα και η φωτιά μας καταβροχθίζει.

Β) Brecht Bertolt – 5 Δυσκολίες για να πει κανείς την αλήθεια.

Γ) Peter Hallward, Η θέληση του λαού: Σημειώσεις για ένα διαλεκτικό βολονταρισμό.

Δ) Χέρμπερτ Μαρκούζε, Ψυχανάλυση και πολιτική.

Ε) Toni Negri, Κομουνισμός: Κάποιες σκέψεις πάνω στην έννοια και την πράξη.

ΣΤ) Alain Badiou, Άγιος Παύλος, το θεμέλιο του οικουμενισμού.

Ζ) Alain Badiou, Η παρακμή της δημοσιογραφίας. Τα επίσημα ψέματα, η αλήθεια και τα μέσα Ενημέρωσης.

Η) Συνέντευξη με τον Alain Badiou, Ψυχανάλυση και φιλοσοφία.

Θ) Μωυσή Α. Μπουντουρίδη, Ο Agamben για τον κινηματογράφο: Από τον Debord ως τη χειρονομία.

Ι) Michel Foucault, Η κοινωνία τιμωρός.

Κ) Γιάννης Μηλιός, Εξουσία, έθνος, εθνικισμός.

Λ) Σλαβόι Ζίζεκ, Κείμενα.

Μ) Σίγκμουντ Φρόυντ, Φαινομενολογία των θρησκειών, Ο Μωυσής και ο Μονοθεϊσμός.

Ν) Ανησυχία, μια καταγραφή του αυθόρμητου τον Δεκέμβριο του 2008.

Ξ) Sergio Lessa, Κριτική στην «άυλη εργασία» των Νέγκρι, Λατσαράτο και Χαρντ.

Τα βιβλία μπορείτε να τα κατεβάσετε από τη σελίδα Βιβλία που βρίσκεται κάτω από το λογότυπο μας. Εναλλακτικά μπορείτε να μεταβείτε στη σελίδα κάνοντας κλικ εδώ.

21
Δεκ.
09

Αντίσταση στην οικονομική τρομοκρατία

Ο καπιταλισμός είναι ένας κοινωνικός σχηματισμός που προβάλλει ως ιδεολόγημα τον ανεξέλεγκτο ατομικισμό. Υποτίθεται ότι όσο πιο άπληστα γίνονται τα άτομα, επιδιώκοντας το ατομικό τους και μόνον συμφέρον, στο τέλος, μέσω του «αόρατου χεριού», της καπιταλιστικής αγοράς, όλοι κερδίζουν. Το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο, αυτό που γίνεται στην πράξη, είναι η ερημοποίηση του ατόμου, μέσω της ερημοποίησης των άλλων. Η επιδίωξη του κέρδους ως του υπέρτατου αγαθού οδηγεί στη φετιχοποίηση του χρήματος και την υποβάθμιση όλων των άλλων όρων που δίνουν αξία και νόημα στην ατομική ύπαρξη. Ο ατομικισμός καταλήγει στο αντίθετό του- τον αφανισμό του ατόμου.

Και όμως, υπάρχουν φορές που τα φερέφωνα του συστήματος (τα ΜΜΕ και οι [καλο]πληρωμένοι μισθοφόροι του) βρίσκονται, φαινομενικά τουλάχιστον, εκτός γραμμής. Θυμούνται όχι το άτομο, το «εγώ», αλλά το πλήθος, το «εμείς». Το θυμούνται βέβαια με ένα γελοίο, μπαρόκ τρόπο: «Εμείς ως κράτος», «εμείς ως κοινωνία», «εμείς ως έθνος». Αλήθεια, πως είναι δυνατόν να εξισώνεται το μοναχικό, ενικό άτομο με το κράτος ή το έθνος (έστω και ως μέρος ενός αθροίσματος); Η εξίσωση επιτυγχάνεται μέσω μιας λαθροχειρίας. Για μια κοινωνία που ιδεολογικά αποθεώνει το άτομο, η κοινωνία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια συνάθροιση ατόμων. Ο καθένας μας φέρει εντός του, όπως σε DNA, ένα κομματάκι του κράτους, του «έθνους», της κοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, δηλαδή τα πράγματα δεν εξελίσσονται «ως όφειλαν», γίνεται εύκολο να αποδοθούν ευθύνες όχι στο κοινωνικό σύστημα αλλά αδιαφοροποίητα στα «άτομα», σε εξατομικευμένο επίπεδο. Έτσι το παράδοξο, η κοινωνία του «εγώ» να θυμάται το «εμείς», παύει να είναι παράδοξο. Απλά βολεύει ιδεολογικά, βολεύει προπαγανδιστικά…

Πάρτε ως παράδειγμα την οικονομική κρίση που σήμερα απλώνεται σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο και βέβαια και τον ελληνικό καπιταλισμό. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Αντίσταση στην οικονομική τρομοκρατία’

18
Δεκ.
09

Η κρίση στον ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ βαθαίνει

Γράφαμε πριν από κάποιες μέρες για την επερχόμενη τότε Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ (διεξήχθη τελικά στις 27-28 Νοέμβρη):

«Αντιμέτωπες με τη δεξιά μετατόπιση του ΣΥΝ τι θα κάνουν οι δυνάμεις του ΡΙΖΑ που προέρχονται από την επαναστατική Αριστερά; Παίρνοντας σαν οδηγό το παρελθόν μάλλον θα «βαφτίσουν το κρέας ψάρι» και τελικά θα υποκύψουν σε κάποιου είδους συμβιβασμό […] Αλλά…

κοντός ψαλμός αλληλούια».

Τα πράγματα εξελίχθησαν πολύ πιο απροκάλυπτα για τις πολιτικές δυνατότητες των οργανώσεων της επαναστατικής Αριστεράς. Για άλλη μια φορά επέδειξαν παντελή ένδυα πολιτικών θέσεων αλλά και στοιχειώδους βούλησης να παρέμβουν στις πολιτικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΝ που απροκάλυπτα πλέον εμφανίζει το δεξιό, ρεφορμιστικό του DNA πιέζοντας όλες τις άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ να προσαρμοστούν αναλόγως.

Η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ και στον ΣΥΝ είναι πλέον τόσο βαθιά που πολλοί αμφιβάλουν για το μέλλον του ΣΥΝ ως ενιαίου κόμματος και για τη συνέχιση της ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ας πάρουμε όμως τις εξελίξεις με τη σειρά. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η κρίση στον ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ βαθαίνει’

15
Δεκ.
09

Μήπως βρικολάκιασε;

Όπως είναι γνωστό, ο τάφος του πρώην προέδρου της ελληνοκυπριακής δημοκρατίας της νότιας Κύπρου Τάσσου Παπαδόπουλου συλήθηκε και άγνωστοι πήραν μέσα από το φέρετρο τη σωρό του. Το γεγονός αυτό προκάλεσε «ιερή αγανάκτηση» στη δεξιά και ακροδεξιά Ελλάδας και Κύπρου.

Πολύ φυσιολογικό.

Δικός τους άνθρωπος ήταν ο νεκρός…

Αλλά και ο λεγόμενος «δημοκρατικός τύπος» δεν έκανε καμιά αναφορά στο βίο και την πολιτεία του Τάσσου Παπαδόπουλου. Φυσικά, ο λόγος γι’ αυτό είναι «εθνικός». Ο χρόνος λειτουργεί αρκετές φορές ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον καθεστωτικό τύπο (όπως άλλωστε και για την καθεστωτική ιστοριογραφία). Η λογική απλή: μπροστά στους «εχθρούς του έθνους» (Τούρκους και Τουρκοκύπριους στην περίπτωση αυτή) όλα «ξεχνιούνται» ακόμα και αιματοβαμμένα εγκλήματα.

Υπάρχουν ωστόσο και αρκετοί (ευτυχώς!) που επιμένουν να θυμούνται τα πραγματικά γεγονότα. Ας θυμηθούμε λοιπόν κάποιες πλευρές της δράσης του Τάσσου Παπαδόπουλου. Γιατί ο αγώνας κατά της εξουσίας είναι και ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Μήπως βρικολάκιασε;’

14
Δεκ.
09

ΠΑΣΟΚ και κρατική καταστολή: μια αποτίμηση των κινητοποιήσεων του Δεκέμβρη

Από τις πρώτες μέρες της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έγινε καθαρό ότι θα έχουμε εντατικοποίηση των αστυνομικών κατασταλτικών μηχανισμών. Πραγματικά, η ένταση της κρατικής καταστολής επί των ημερών του Χρυσοχοΐδη φέρνει στο νου άλλες εποχές. Κάποιοι τη συγκρίνουν με τις αλήστου μνήμης εποχές της Καραμανλικής τρομοκρατίας (του πρεσβύτερου φυσικά) ενώ άλλοι πιο τολμηροί με χούντες και δικτατορίες. Άλλοι πάλι, ως άλλη μια απόδειξη της «απάτης της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας».

Θεωρώ λάθος (και σαφώς αφηρημένες) όλες αυτές τις προσεγγίσεις.

Θα πω εξ’ αρχής την άποψή μου.

Ισχυρίζομαι ότι η έξαρση της κρατικής βίας από τη στιγμή που ανέλαβε την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ έρχεται να απαντήσει σε συγκεκριμένες ανάγκες της άρχουσας τάξης σήμερα, όχι σε αφηρημένες ιδεολογικές κατασκευές. Η έκταση της οικονομικής κρίσης του συστήματος είναι τόσο μεγάλη που επιβάλλει τη χρησιμοποίηση της αστυνομικής βίας για να περάσουν μέτρα κατά της εργασίας και υπέρ του κεφαλαίου. Το δεύτερο πράγμα που θα ισχυριστώ είναι ότι τα κατασταλτικά χτυπήματα είναι ειδικού ΠΑΣΟΚικού χαρακτήρα, δηλαδή σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα, όχι της «επάρατης δεξιάς» ή δικτατορικών καθεστώτων. Είναι στοχευμένα, εντοπισμένα στο χώρο και το χρόνο, αλλά και προμελετημένα, συνεπικουρούμενα από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς της άρχουσας τάξης. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘ΠΑΣΟΚ και κρατική καταστολή: μια αποτίμηση των κινητοποιήσεων του Δεκέμβρη’

11
Δεκ.
09

5/12 – 7/12: Ένα χωρίς προηγούμενο τριήμερο καταστολής και τρομοκρατίας

Τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά. Το βράδυ του Σαββάτου 6/12/08 δολοφονείται από τον ειδικό φρουρό Κορκονέα στην περιοχή των Εξαρχείων ένας μαθητής 15 χρόνων, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Αυτά τα οποία ακολουθούν είναι πραγματικά εντυπωσιακά, συμπεριλαμβανομένων και των αντανακλαστικών της κοινωνίας. Από το ίδιο βράδυ ξεσπούν διευρυμένες συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, οι οποίες τις επόμενες μέρες παίρνουν ενθουσιώδη και μαζικά χαρακτηριστικά. Για μία εβδομάδα, η Αθήνα – και όχι μόνο – δεν κοιμάται, αλλά διαδηλώνει και συγκρούεται με την αστυνομία σε κάθε στενό και κάθε δρόμο, η οποία δείχνει ανήμπορη να αποκρούσει τις επιθέσεις που δέχεται.

Η νεολαία, μαθητική και φοιτητική, έκανε δυναμική την παρουσία της, εμφανίζοντας μία ραγδαία ριζοσπαστικοποίηση στο πεδίο του δρόμου και μία εμβάθυνση της πολιτικοποίησής της, αντιλαμβανόμενη το ρόλο των κατασταλτικών δυνάμεων σε ένα αστικό κράτος. Στοχοποιεί αδιάκοπα την αστυνομία για τις επόμενες 3 εβδομάδες κινητοποιήσεων και συγκρούσεων, 3 εβδομάδες όπου το κράτος πολιορκείται σε πανελλαδική κλίμακα από τους νεαρούς διαδηλωτές. Καπνοί, φωτιές, οδοφράγματα, αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα, σπασμένα τζάμια διαχρονικών καπιταλιστικών συμβόλων (τράπεζες, μεγαλοκαταστήματα) και ένα άρωμα Μάη ’68, είναι εκείνη την περίοδο η Ελλάδα σε εικόνες. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘5/12 – 7/12: Ένα χωρίς προηγούμενο τριήμερο καταστολής και τρομοκρατίας’




Mail Επικοινωνίας

aformimisa@gmail.com
Δεκέμβριος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Επισκέψεις

  • 297,697 hits