Αρχείο για Αύγουστος 2009

31
Αυγ.
09

Δημόσιος Kίνδυνος νούμερο 1: ο John Dillinger, οι ληστείες τραπεζών τη δεκαετία του 1930, και ολίγον Ρομπέν των Δασών…

366px-John_Dillinger_mug_shot

Η ταινία του Μάικλ Μαν Δημόσιος κίνδυνος (Public enemies) ήταν αρκετά καλή και η ελληνική κριτική, δυστυχώς, την υποτίμησε πέραν του δέοντος. Θεωρώ το μοντάζ της ταινίας υποδειγματικό, τα κάδρα του σκηνοθέτη εξαιρετικά, και, αρκετές φορές, τις σκηνές δράσης καθηλωτικές. Στα θετικά της ταινίας θα πρέπει να προστεθεί η επιβλητική ερμηνεία του Τζόνι Ντεπ. Η ταινία παρά τη μεγάλη της διάρκεια (143 λεπτά) κατορθώνει (κατά τη γνώμη μου πάντα) να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, πράγμα καθόλου ευκαταφρόνητο.

Οι κοινωνικές αναφορές, αν και λιγοστές στην ταινία, ήταν ωστόσο επαρκείς ώστε ο υποψιασμένος θεατής να κάνει τις αναγκαίες συνδέσεις. Υπό μια έννοια αυτή η ταινία όπως και του Ζαν Φρανσουά Ρισέ, Υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος συνδέονται. Και οι δυο αναφέρονται σε ληστές τραπεζών που κατάφεραν να γίνουν ήρωες στη λαϊκή μυθολογία. Σε αυτό, ωστόσο, το κοινό χαρακτηριστικό βρίσκεται το πρόβλημα και των δυο ταινιών: επειδή ακριβώς αναφέρονται σε σημαντικά πρόσωπα που χαρακτηρίζουν μια ιστορική περίοδο (όχι φυσικά στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο, αλλά στο επίπεδο της καθημερινότητας), θα περίμενε κανείς πολύ περισσότερα. Και οι δυο ταινίες αφήνουν στο τέλος την αίσθηση του ανεκπλήρωτου τόσο καλλιτεχνικά όσο και σε επίπεδο ανάπτυξης του θέματος τους.

Σε κάθε περίπτωση, και για τις δυο ταινίες απαιτείται ο θεατής να έχει κάποιες γνώσεις των ιστορικών συνθηκών που διεξάγεται η δράση (χωρίς αυτό φυσικά να είναι και απαραίτητο, συμβάλει ωστόσο στην καλύτερη κατανόηση των γεγονότων και των ηρώων που ενεπλάκησαν σε αυτά). Στη δημοσίευση που ακολουθεί θα προσπαθήσω, σε αδρές γραμμές, να παρουσιάσω την περίοδο και την πραγματική ζωή του ήρωα της ταινίας.

Η δράση του Τζον Ντίλιντζερ ( John Dillinger) επικεντρώνεται κυρίως τα χρόνια 1933-34, δηλαδή στην καρδία της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του ’30. Οι ομοιότητες με το σήμερα είναι προφανείς. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Δημόσιος Kίνδυνος νούμερο 1: ο John Dillinger, οι ληστείες τραπεζών τη δεκαετία του 1930, και ολίγον Ρομπέν των Δασών…’

28
Αυγ.
09

System of a Down – Scars On Broadway

System_of_a_Down_002

Toxicity: Το συγκεκριμένο κείµενο ήθελα να το γράψω από καιρό και αποτελεί ένα φόρο τιµής στο µεγαλύτερο συγκρότηµα της δεκαετίας που φτάνει στο τέλος της. Οι «System of the Down» αν και έχουν περάσει τρία χρόνια από τη διάλυση τους παραµένουν στο προσκήνιο µέχρι και σήµερα καθώς κατάφεραν µε τη µουσική τους όχι µόνο να αφυπνίσουν συνειδήσεις αλλά και να χαράξουν της ψυχές εκατοµµυρίων ανθρώπων µε την αµεσότητα και την µοναδικότητα του έργου τους. Θα παρουσιάσω µια ανασκόπηση για την πορεία και την εξέλιξη των εµπλεκοµένων προσώπων αυτού του σπάνιου καλλιτεχνικού συγκροτήματος.

Το 1992 ο Daron Malakian συναντά τον επίσης Αρµενικής καταγωγής Serj Tankian (Φωνητικά-Keyboards) σε ένα στούντιο κάπου στο Λος Άντζελες των Η.Π.Α., καθώς βρίσκονταν εκεί µε τις διαφορετικές τους µπάντες για ηχογράφηση. Οι δυό τους έφτιαξαν τους «Soil» µαζί µε τους Domingo Laranio (Ντραµς) και Dave Hakopyan (Μπάσο). Κάπου µέσα στον ίδιο χρόνο γνώρισαν και τον Shavo Odadjian ο οποίος αποτέλεσε manager και promoter της µπάντας. Ύστερα από κάποια live τα πράγµατα δεν πήγαν και τόσο καλά ανάµεσα στα µέλη του συγκροτήµατος µε αποτέλεσµα την αποχώρηση των δυο τελευταίων και τη διάλυση του. Η μεγαλύτερη μπάντα των 00’s παίρνει σάρκα και οστά µε τους Serj και Daron να την ονοµάζουν «System of a Down». Το όνοµα προήλθε από ένα ποίηµα του Daron «Victims of a Down», όµως ο Shavo ήταν αυτός που πρότεινε το «System» αντί του «Victims». Συνεχίστε την ανάγνωση ‘System of a Down – Scars On Broadway’

27
Αυγ.
09

Συμπαράσταση στον Θοδωρή Ηλιόπουλο

018980_0908261257

Τη Δευτέρα 24/8/09 πραγματοποιήθηκε στα Προπύλαια η συναυλία-συμπαράσταση στον Θοδωρή Ηλιόπουλο, τον τελευταίο κρατούμενο του Δεκέμβρη. Δεκάδες καλλιτέχνες και αρκετός κόσμος απαίτησαν να σταματήσει η αδικία και να αποφυλακιστεί άμεσα ο απεργός πείνας (συμπληρώνει σήμερα 50 μέρες απεργίας).

Τις φωτογραφίες από τη συναυλία τράβηξαν ο Γιώργος Λ. (τις περισσότερες που δημοσιεύουμε εδώ) και η Πόπη Μ. Ευχαριστούμε και τους δυο που μπήκαν στον κόπο και μας τις έστειλαν.

Vodpod videos no longer available.
24
Αυγ.
09

Ορθοδοξία: σκοταδισμός, εθνικισμός αλλά και… business!

papas-korleone

Με αφορμή τα εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης αποκαλύφθηκε, για άλλη μια φορά, η δύναμη της εκκλησιαστικής ιεραρχίας στην ελληνική πολιτική ζωή. Η λογοκρισία που έγινε στο ταινιάκι του Γαβρά έκανε το γύρο του κόσμου καταστρέφοντας το show που επιμελώς είχε κατασκευάσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Τίποτα το περίεργο φυσικά! Ο σκοταδισμός και τα ασύστολα ψεύδη ήσαν πάντοτε τα χαρακτηριστικά της ελληνορθόδοξης εκκλησίας.

Δύο είναι τα βασικά ιδεολογήματα της ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που αρέσκεται να επαναλαμβάνει. Το πρώτο είναι ότι «Ελλάδα ίσον Ορθοδοξία». Το «ελληνικό έθνος», υποτίθεται, επιβίωσε χάρις στην Ορθοδοξία Ορθοδοξία και «ελληνισμός» ταυτίζονται. Και δεύτερον, η «ορθόδοξη εκκλησιαστική ιδιοπροσωπία» είναι η ανώτερη προσέγγιση του Χριστιανισμού στον κόσμο «γιατί ενδιαφέρεται για τις πανανθρώπινες αξίες και εγγυάται την πρωτοπορία στο στίβο της εξέλιξης και της προόδου».

Τα δυο αυτά ιδεολογήματα είναι εντελώς αστήριχτα, για την ακρίβεια, τίποτα δεν βρίσκεται πιο μακριά από την αλήθεια. Στην πραγματικότητα «ελληνισμός» και Ορθοδοξία, είχαν αποκλίνουσες και ανταγωνιστικές σχέσεις μέχρι και την Επανάσταση του 1821. Μετά την ίδρυση του σύγχρονου νεοελληνικού κράτους (και μάλιστα κάποιες δεκαετίες αργότερα, στις δεκαετίες του 1840 και 1850) οι ανάγκες του νεοελληνικού εθνικισμού, η ανάγκη επέκτασης των συνόρων του τότε ελληνικού κρατιδίου, οδήγησαν στην ενσωμάτωση της Ορθόδοξης εκκλησίας στην νεοελληνική κρατική ιδεολογία, σαν αναπόσπαστο κομμάτι των πιο ακραίων εθνικιστικών, συντηρητικών και ρατσιστικών ιδεολογημάτων της. Με άλλα λόγια η «ελληνική ορθοδοξία» είναι μια σχετικά πρόσφατη κρατική, ιδεολογική, κατασκευή.

Όσο για τον «προοδευτικό» χαρακτήρα της Ορθοδοξίας, πρόκειται, προφανώς, για αστείο: η Ορθοδοξία είναι σήμερα η πιο καθυστερημένη, η πιο μεσαιωνική εκδοχή του Χριστιανισμού. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ορθοδοξία: σκοταδισμός, εθνικισμός αλλά και… business!’

20
Αυγ.
09

Εργατική τρομοκρατία στη Γαλλία;

15336709

Τα οικονομικά στοιχεία για την χώρα μας δείχνουν ότι πλέον η Ελληνική οικονομία αναπτύσσεται με μηδενικό ρυθμό στο δεύτερο τρίμηνο του 2009, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά τα τελευταία 16 χρόνια. Αν οι προβλέψεις επαληθευθούν και ο ρυθμός ανάπτυξης παραμείνει μηδενικός και το επόμενο τρίμηνο, η Ελληνική οικονομία θα μπει και επισήμως σε ύφεση, διαψεύδοντας τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι η παγκόσμια κρίση δεν θα πλήξει με δραματικό τρόπο τη χώρα μας, ενώ η επίσημη ανεργία έχει εκτοξευθεί στο 9% από 6.6% που ήταν τον προηγούμενο χρόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Εργατική τρομοκρατία στη Γαλλία;’

13
Αυγ.
09

Διακηρύξεις Ανεξαρτησίας

Untitled-1
Στο φεστιβάλ της εφημερίδας Βαβυλωνία αγόρασα το βιβλίο του Χάουαρντ Ζιν Διακηρύξεις Ανεξαρτησίας (εκδόσεις Εξάρχεια), το διάβασα και σήμερα έχω την χαρά να σας το παρουσιάσω.

Είναι το δεύτερο βιβλίο του Ζιν που διαβάζω (το πρώτο ήταν η Ιστορία του Λαού των Ηνωμένων Πολιτειών). Ο Χάουαρντ Ζιν είναι ιστορικός και θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1922 στο Μπρούκλιν από φτωχή οικογένεια Εβραίων μεταναστών. Συμμετείχε ενεργά στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα και στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το πανεπιστήμιο Columbia (σπούδασε ιστορία και πολιτικές επιστήμες) και δίδαξε στο κολέγιο Spelman, στο πανεπιστήμιο της Βοστόνης και ως προσκεκλημένος στο πανεπιστήμιο του Παρισιού και της Μπολόνια.

Έγραψε πάνω από 20 βιβλία και ζει στη Μασαχουσέτη. Στην Ελλάδα έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από την πετυχημένη θεατρική παράσταση Ο Μαρξ στο Σόχο. Το βιβλίο του, Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών, πούλησε πάνω από 1.000.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ (στα ελληνικά έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Αιώρα).

Το βιβλίο Διακηρύξεις Ανεξαρτησίας, έχει ένδεκα κεφάλαια στα οποία πραγματεύεται αυτόνομα διάφορα θέματα όπως: Αμερικανική ιδεολογία, Βία και ανθρώπινη φύση, Η χρήση και η κατάχρηση της ιστορίας, Δίκαιος και άδικος πόλεμος, Οικονομική δικαιοσύνη, Κομμουνισμός και αντικομουνισμός κ.α. Η παρουσίαση των απόψεων του γίνεται μ’ ένα γοητευτικό μείγμα προσωπικών εμπειριών και έναν πακτωλό ιστορικών γνώσεων.

Από τις πρώτες σελίδες ο Ζιν ξεκαθαρίζει ότι δεν θα παρουσιάσει τις απόψεις του ως δήθεν «αντικειμενικές»: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Διακηρύξεις Ανεξαρτησίας’

06
Αυγ.
09

Διακοπές!

CRW_3409-1

Επιτέλους…

…πάω διακοπές στην Ικαρία για δεκαπέντε μέρες. Θα τα λέμε συχνά όμως (έχω laptop!).

Σκέφτηκα τώρα που φεύγω, να ετοιμάσω ένα slideshow με φωτογραφίες από διακοπές και εκδρομές που έχω κάνει. Μπορείτε να το δείτε στο τέλος του άρθρου.

Πριν το δείτε θέλω να σας εξομολογηθώ κάποιες σκέψεις.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως αλλάζουν οι καιροί.

Παλιότερα (χρόνια πίσω…) περίμενες τον ερχομό του καλοκαιριού πως και πως. Να θυμηθούμε το άσμα του Σαββόπουλου όπου η μελαγχολία περιγράφεται με το τέλος του καλοκαιριού:

Τα καλύτερα παιδιά κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι

Το ξημέρωμα αργεί και δεν βρίσκεται παρέα για ξενύχτι

Στέκομαι στη στάση το βραδάκι

Αχ, πάει το χρυσό καλοκαιράκι

κι οι τουρίστες φορτωθήκαν το δισάκι

Σε εποχές που μοιάζουν πλέον υπερβολικά μακρινές, ο Ντοστογιέφσκι περιέγραφε το όνειρο ενός ήρωα του για τον παράδεισο, που τον παρομοίαζε με νησί του Αιγαίου: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Διακοπές!’




Mail Επικοινωνίας

aformimisa@gmail.com
Αύγουστος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Επισκέψεις

  • 297,202 hits