28
Μάι.
09

Β-Fest, Μέρα Πρώτη

Untitled_Panorama1

Χτες (Τετάρτη 27/5) ξεκίνησε το Β-Fest, το φεστιβάλ που διοργανώνει η εφημερίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου Βαβυλωνία και θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή (31/5).

Δεν ξέρω, σε όσους από εσάς πήγατε, αν σας φάνηκε πράγματι “διαφορετικό” φεστιβάλ σε σχέση με αυτά που γίνονται κάθε χρόνο.

Ωστόσο, η πρώτη μου παρατήρηση είναι ότι, παρ’ όλο που δεν υπήρχαν τα γνωστά [πολλά] τραπεζάκια οργανώσεων και κινημάτων που χαρακτηρίζει τ’ άλλα φεστιβάλ (έχω κατά νου το Αντιρατσιστικό κατά βάση), δεν του έλειπε καθόλου το πλήθος του κόσμου. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, και φυσικά πολύ νεολαία, κατέκλυσαν τον χώρο στην Καλών Τεχνών στην Πειραιώς 256. Αν η πρώτη μέρα (μεσοβδόμαδα) είχε τόσο κόσμο φανταστείτε τι έχει να γίνει από την Παρασκευή και μέχρι την Κυριακή.

Ο αντιεξουσιαστικός χώρος έχει παύσει (από καιρό…) να εκφράζει έναν σχεδόν γκετοποιημένο  κόσμο (από τα επίσημα κόμματα αλλά και από τις οργανώσεις της επαναστατικής Αριστεράς). Τα τρανταχτά ονόματα που συμμετέχουν με ομιλίες στο φεστιβάλ αποδεικνύουν το αυξανόμενο κύρος του χώρου: Howard Zinn, Νόαμ Τσόμσκι, η Vandana Shiva, και πολλοί-πολλοί άλλοι, επιβεβαιώνουν ότι πράγματι αυτό το φεστιβάλ, από πλευράς ομιλητών, κάνει τη μεγάλη διαφορά από όσα γίνονταν μέχρι τώρα.

Επιπλέον, επιβεβαιώθηκε από την προσέλευση του κόσμου η αίσθηση που πολλοί πολιτικοποιημένοι είχαν: μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη ο αντιεξουσιαστικός χώρος (που πρωτοστάτησε σε αυτά) βγαίνει με το κύρος του ενισχυμένο ιδιαίτερα στη νεολαία.

Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι ότι το Φεστιβάλ ξεκίνησε και τελείωσε (τουλάχιστον για μένα, λόγω της ώρας προσέλευσής μου) την πρώτη του μέρα με αξιοζήλευτο τρόπο: Με τον Χάουρντ Ζιν στην αρχή και με τη συναυλία του Αγγελάκα στο τέλος. Ονειρικός συνδυασμός που κάθε φεστιβάλ θα επεδίωκε…

IMG_1710

Όσοι παρακολούθησαν την ομιλία του Ζιν (και ήσαν πάρα πολλοί, σας διαβεβαιώ) έχω την αίσθηση ότι γέμισαν τις… “επαναστατικές τους μπαταρίες” για καιρό. Στην ηλικία των 87 ετών παραμένει ένας ακούραστος επαναστάτης, και αυτό αρκεί για να σε γεμίζει αισιοδοξία και ενέργεια…

IMG_1705IMG_1675

Η ομιλία του περιστράφηκε γύρω από το θέμα της πολιτικής ανυπακοής στην πολιτική και οικονομική εξουσία. Η θέση του είναι ότι οι κοινοβουλευτικές εκλογικές διαδικασίες, οι θεσμοί του αστικού κράτους δεν πρόκειται να φέρουν την οποιαδήποτε αλλαγή προς πιο δημοκρατικές και οικονομικά δίκαιες (εξισωτικές) συνθήκες. Αυτό που χρειάζεται είναι να κινητοποιήσουμε τον κόσμο σε πολυάριθμες, μικρές, πράξεις πολιτικής ανυπακοής στην επιδίωξη μιας δίκαιης και αυτοδιαχειριζόμενης κοινωνίας. “Πολλές και μικρές”, όπως είπε, γιατί η επανάσταση δεν θα είναι το αποτέλεσμα κάποιων ηρωικών ενεργειών μεμονωμένων επαναστατών, αλλά η δραστηριοποίηση του μεγάλου πλήθους των απλών ανθρώπων, των απλών εργαζομένων. Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ κρίσιμο να το έχουμε στο μυαλό μας: αν επιδιώκουμε πραγματικά μια διαφορετική, αντιεραρχική, αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της μαζικής συμμετοχής και όχι κάποιων αυτόκλητων “εκπροσώπων της εργατικής τάξης”. Και ο Ζιν έχει ακράδαντη πίστη στην ικανότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των απλών ανθρώπων, των εργαζομένων, σε πράξεις κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτικής ανυπακοής, πράξεις που μπορεί να μην έχουν κάνει, προς το παρόν, πραγματικότητα την αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία, ωστόσο όπως τόνισε ο Ζιν, έχουν κάνει την κοινωνία που ζούμε πιο ανθρώπινη. Δεν ήταν ο αστικός  κοινοβουλευτισμός που κατάργησε τη δουλεία στις ΗΠΑ ή έφερε το 8ωρο για τους εργαζόμενους αλλά η ηρωική πάλη εκατοντάδων χιλιάδων ανώνυμων αγωνιστών που μερικοί απ’ αυτούς έδωσαν και την ίδια τους τη ζωή. Τα δικαιώματα των μαύρων ή των γυναικών κατακτήθηκαν στον 20ο αιώνα και πάλι χάρις στην πάλη αυτού του ανώνυμου πλήθους, που γράφει τη δική του ιστορία πάρα και ενάντια στους επίσημους ιστορικούς του συστήματος που αποσιωπούν τη δράση των απλών, ανώνυμων ανθρώπων και παρουσιάζουν την ιστορία ως έργο μόνο των “μεγάλων ανδρών”. Ο Ζιν έχει γράψει το μνημειώδες βιβλίο Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών όπου σε αυτό εξιστορεί (με μοναδικό και απολαυστικό τρόπο!) αυτή την πάλη των “από κάτω”.

IMG_1702

Δεν μπορώ εδώ να περιγράψω αναλυτικά την ομιλία του Ζιν (άλλωστε δεν έχει νόημα, την έχει ολόκληρη το tvxs.gr). Θα σας πω ωστόσο ένα τελευταίο highlight που μου άρεσε πολύ. Στη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε με τον κόσμο, ερωτήθηκε ο Ζιν για την άποψή του σε σχέση με την χρήση βίας στους κοινωνικούς αγώνες. Απάντησε ότι αρκετές φορές αυτό είναι αναπόφευκτο, σπεύδοντας ωστόσο να διευκρινίσει ότι ο ίδιος δεν είναι υπέρ της βίας με την έννοια ότι ευαγγελιζόμαστε μια κοινωνία ανοχής και δημοκρατίας όπου η διαπροσωπική βία θα είναι απλά ανύπαρκτη και καταδικαστέα. Το ωραίο κατά τη γνώμη μου, ήταν όταν είπε ότι υπάρχουν περιπτώσεις βίας που γίνονται “από τεμπελιά! Τεμπελιά να οργανώσουμε τον κόσμο…”.  Και πράγματι και σε αυτό ο Ζιν ήταν συνεπείς με τις αρχές του: δεν χρειαζόμαστε Ζορό-σωτήρες, αυτό που χρειάζεται είναι να πάρουμε, εμείς, το πλήθος, τις ζωές μας στα ίδια μας τα χέρια. Η μαζικοποίηση των αγώνων λειτουργεί από μόνη της ως βία απέναντι στην εξουσία. Μπορεί να την παραλύσει χωρίς να χρειαστεί να ανοίξει σχεδόν ρουθούνι. Η ιστορία όλων των εξεγέρσεων, από τη Γαλλική επανάσταση, την Κομμούνα του Παρισιού το 1871, έως τη Ρωσική επανάσταση το 1917  δείχνει ότι η επικράτηση τους έγινε σχεδόν αναίμακτα λόγω της φοβερής συμμετοχής του πλήθους. Να λοιπόν τι χρειάζεται: να μην τεμπελιάζουμε αλλά να οργανωθούμε!

IMG_1825

Η (πολύ όμορφη) πρώτη μέρα έκλεισε με την συναυλία του Αγγελάκα. Είμαι φαν (ναι, φανατικός!) από την αρχή της διαδρομής του με τις Τρύπες. Τον θεωρώ δε ένα πολύ μεγάλο ποιητή. Είχε τόσο μεγάλη απήχηση στην νεολαία που θα μπορούσε να είχε γίνει ένας super star, να είναι τώρα πλούσιος και βαρύ πεπόνι, να δίνει συνεντεύξεις σε εφημερίδες και περιοδικά όπως τόσοι και τόσοι…

Τα αρνήθηκε… και χρειάζεται πολύ θάρρος για να το κάνεις αυτό. Και να είσαι πολύ συνειδητοποιημένος. Και ο Γιάννης έχει και από τα δυο.

Όσο για τα υπόλοιπα… είναι νομίζω περιττά αφού όλοι ξέρουνε πια ότι λίγο πριν το τέλος “ο χαμένος τα παίρνει όλα”…:

μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ,  στα όριά του μοναχά να γυροφέρνω

και πως ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό που όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω

και όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ, μου λεν κρυφά κάπου να κλάψω

και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός, για να τ’ αλλάξω

μα εγώ μ’ ενα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω από τις λύπες θα πετάξω

σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ…

Άγγελος Κ

IMG_1799IMG_1796IMG_1813IMG_1817IMG_1816


2 Responses to “Β-Fest, Μέρα Πρώτη”


  1. 1 mondechristo
    28/05/2009 στο 00:25

    Μπραβο Angel! Φοβερες οι φωτογραφιες του Αγγελακα. Παρολες τις αντιξοες φωτιστικες συνθηκες και το ξεφρενιασμα του κοσμου! Ευγε!

  2. 10/11/2009 στο 00:25

    Όσοι ενδιαφέρονται να διαβάσουν άρθρα του Νόαμ Τσόμσκι στα ελληνικά μπορούν να βρουν μερικά εδώ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Mail Επικοινωνίας

aformimisa@gmail.com
Μαΐου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Επισκέψεις

  • 298,293 hits

Αρέσει σε %d bloggers: